پارک های ملی و مناطق حفاظت شده را بايد آخرين پناهگاه های پلنگ ايرانی دانست، ليکن پلنگ يکی از گربه سانانی است که جابجايی و تحرک زيادی داشته و بين مناطق مختلف در رفت و آمد است. همين مسأله باعث آن می گردد که در خارج از مناطق حفاظت شده و در نزديکی سکونتگاه های انسانی به واسطه عوامل انسانی مختلف از پا در آيد. در مطالعه ای که به مدت بيش از يک سال در مناطق پيرامونی پارک ملی گلستان صورت گرفت، اين موضوع موردتوجه قرار گرفته و نقش مناطق شکارممنوع برای کمک به بقای پلنگ ايرانی در شمال شرقی ايران، بخصوص پارک ملی گلستان مورد بحث قرار گرفته است که نتايج آن در قالب مقاله ای منتشر گرديده که به صورت PDF قابل دريافت می باشد.

برای دریافت فایل pdf کلیک کنید.

پلنگ نر بالغ در منطقه بهکده رضوی