معرفی بخش پژوهش

نخستین گام برای حفاظت از گونه ها، کسب اطلاعات صحیح و علمی و شناختن آنهاست که این مهم از طریق تحقیق و پژوهش حاصل می گردد. حیات وحش کشور ما از تنوع بسیار بالایی برخوردار بوده لیکن اطلاعات و دانسته های ما از این تنوع بالا صرفا به وجود یا عدم وجود این گونه ها محدود می شود. متأسفانه هنوز حتی تصویر درستی از پراکنش گونه های جانوری کشور در دست نیست تا بتواند پایه ای برای بررسی های زیستگاهی، جمعیتی و غیره گردد.

با توجه به عدم وجود اطلاعات قابل استفاده درباره گونه های حیات وحش کشور، رویکرد انجمن یوزپلنگ ایرانی از ابتدای تأسیس مبتنی بر این بوده که در هر زمان چندین مطالعه و پژوهش درخصوص موضوعات مختلف انجام دهد به قسمی که این موضوعات به حفاظت مؤثرتر گونه ها در طبیعت کمک نموده و درعین حفظ وجهه علمی آنها، کاملا عملی و کاربردی باشند. درپایان هر طرح، نتایج بدست آمده از یک سو به منظور تقویت اقدامات آموزشی و تنویری در سطح جوامع محلی بکار رفته و از سوی دیگر، فرضیات جدیدی برای ادامه مطالعات در مناطق دیگر از آن استنتاج می گردد.

رویکرد مطالعات و تحقیقات صورت گرفته، “رویکرد زیست بوم محور” یوده تا گونه یا گونه های هدف در چارچوب جامعه بوم شناختی خود مورد بررسی قرار گرفته و تأثیر عوامل غیرزنده و زنده بر آنها سنجیده شود. براین اساس، مطالعات متعددی در زمینه یوزپلنگ در کشور صورت گرفته است. این گونه از ابتدای تأسیس انجمن، همواره به عنوان یک گونه پرچم (Flagship Species) بوده و بخش عمده ای از انرژی و توان تحقیقاتی انجمن را به خود اختصاص داده است. لیکن پتانسیل ایجاد شده در تیم تحقیقاتی انجمن این امکان را برای دانشجویان و علاقمندان مختلف فراهم نموده تا بتوانند مطالعاتی روی سایر گونه هایی که ممکن است حتی ارتباط چندانی با یوزپلنگ و مسائل مرتبط با آن هم نداشته باشند، انجام دهند.

پس از یوزپلنگ، پلنگ ایرانی نیز از گونه هایی بوده که طی سالهای گذشته فعالیتهای زیادی توسط این انجمن بدان اختصاص یافته و چندین مقاله نیز درباره آن منتشر گردیده است. از سایر گونه هایی که به صورت جامع مورد مطالعه قرار گرفته اند نیز باید به گرگ، خرس قهوه ای و کفتار نیز اشاره نمود. چنین مطالعاتی در اکثر موارد موارد نخستین پژوهش های مربوطه در زمینه گونه های فوق در کشور به شمار می روند.

یکی دیگر از بخشهای تحقیقاتی این انجمن، مطالعات در زمینه گربه سانان کوچک جثه می باشد. این گونه ها جزو ناشناخته ترین گونه های کشورمان محسوب می گردد که حتی نخستین پرسشها نیز درباره آنها بدون پاسخ مانده است. از این رو، پژوهشهای گسترده ای درباره آنها آغاز گردیده که از مهمترین آنها می توان به لینکس (سیاهگوش)، کاراکال و گربه پالاس اشاره نمود که مقالات منتشرشده درباره آنها را می توان نخستین گامها برای شناسایی این گونه ها در ایران دانست.

آنچه امروز این انجمن در زمینه پژوهش دنبال می کند، تولید اطلاعات بیشتر و انتشار آنها برای اطلاع رسانی در میان دست اندرکاران می باشد. بدون شک، کمک و همکاری تمامی دانشجویان، اساتید و کارشناسان می تواند به ارتقای سطح کیفی مطالعات کمک شایانی نماید.